Συντάκτης: Admin

Το καλοκαίρι δεν χρειάζεται γεμάτο πρόγραμμα για τα παιδιά. Μάθε γιατί ένας απλός καθημερινός ρυθμός μειώνει τη γκρίνια και φέρνει περισσότερη ηρεμία στο σπίτι.

Μικρές ανάσες στο σπίτι — Ιούνιος: Όταν αλλάζει ο ρυθμός της οικογένειας

Επεισόδιο 2

Με το κλείσιμο των σχολείων, πολλοί γονείς μπαίνουν σε “λειτουργία οργάνωσης”: προσπαθούν να γεμίσουν κάθε ώρα της ημέρας με δραστηριότητες, βόλτες και δημιουργικά παιχνίδια. Η πρόθεση είναι καλή, όμως στην πράξη συχνά οδηγεί σε κόπωση — τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά.

Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά το καλοκαίρι δεν είναι ένα αυστηρό πρόγραμμα, αλλά ένας σταθερός ρυθμός. Η διαφορά είναι σημαντική: το πρόγραμμα είναι γεμάτο συγκεκριμένες ώρες και υποχρεώσεις, ενώ ο ρυθμός είναι μια προβλέψιμη ροή μέσα στη μέρα.

Για παράδειγμα, ένα απλό καλοκαιρινό μοτίβο μπορεί να περιλαμβάνει: πρωινό ξύπνημα περίπου την ίδια ώρα, χαλαρό πρωινό παιχνίδι, χρόνο μέσα ή έξω από το σπίτι, μεσημεριανή ξεκούραση και πιο ελεύθερη απογευματινή δραστηριότητα. Δεν χρειάζεται να είναι αυστηρό ή γεμάτο.

Τα παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια όταν ξέρουν τι περίπου θα ακολουθήσει. Αυτή η προβλεψιμότητα μειώνει τη γκρίνια, γιατί περιορίζει τις συνεχείς διαπραγματεύσεις και τις εκπλήξεις που τα αποδιοργανώνουν.

Όταν το σπίτι αποκτά ρυθμό αντί για “γεμάτο πρόγραμμα”, οι μέρες γίνονται πιο ήρεμες. Και τελικά, το καλοκαίρι αποκτά τον πραγματικό του στόχο: ξεκούραση, σύνδεση και απλότητα.

Μείνε συντονισμένη για το επόμενο επεισόδιο της σειράς «Μικρές ανάσες στο σπίτι – Ιούνιος», όπου θα συζητήσουμε για μικρές καλοκαιρινές συνήθειες που θυμούνται τα παιδιά.

Με αφορμή την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στις 11 Ιουνίου, ανακαλύπτουμε την ιστορία της κορυφαίας αθλητικής διοργάνωσης που ενώνει δισεκατομμύρια φιλάθλους σε όλο τον κόσμο.

Κάθε φορά που ξεκινά ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, εκατομμύρια φίλαθλοι σε όλο τον κόσμο στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα γήπεδα όπου γράφεται ιστορία. Η φετινή έναρξη της διοργάνωσης στις 11 Ιουνίου αποτελεί μια καλή αφορμή να θυμηθούμε πώς γεννήθηκε ο σημαντικότερος ποδοσφαιρικός θεσμός του πλανήτη.

Η ιδέα ενός διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ανήκε στη FIFA, η οποία το 1930 διοργάνωσε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ουρουγουάη. Μέχρι τότε, οι ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις διεξάγονταν κυρίως στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων. Η ανάγκη για μια αυτόνομη διοργάνωση οδήγησε στη δημιουργία ενός θεσμού που έμελλε να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στο πρώτο Μουντιάλ συμμετείχαν μόλις δεκατρείς εθνικές ομάδες. Η διοργανώτρια Ουρουγουάη κατέκτησε το τρόπαιο, ανοίγοντας το πρώτο κεφάλαιο μιας ιστορίας γεμάτης συγκινήσεις, ανατροπές και θρυλικές προσωπικότητες. Από τότε, η διοργάνωση πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, με εξαίρεση τις περιόδους των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.

Στη διάρκεια των δεκαετιών, το Παγκόσμιο Κύπελλο ανέδειξε μερικούς από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Ονόματα όπως ο Πελέ, ο Μαραντόνα, ο Ρονάλντο και ο Μέσι συνδέθηκαν με αξέχαστες στιγμές που ξεπέρασαν τα όρια του αθλητισμού και έγιναν μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Ελλάδα έχει επίσης αφήσει το δικό της αποτύπωμα στη διοργάνωση, με συμμετοχές στις τελικές φάσεις του 1994, του 2010 και του 2014. Η πρόκριση στους «16» το 2014 παραμένει η σημαντικότερη πορεία της Εθνικής ομάδας σε Μουντιάλ.

Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα μετά την πρώτη διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο εξακολουθεί να ενώνει ανθρώπους διαφορετικών χωρών, γλωσσών και πολιτισμών. Είναι μια γιορτή του αθλητισμού που αποδεικνύει ότι το ποδόσφαιρο παραμένει το πιο δημοφιλές παιχνίδι στον κόσμο.

Ανακαλύψτε πρακτικούς τρόπους να στηρίξετε ένα παιδί που νιώθει απόρριψη ή απογοήτευση από μια φιλία, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα και την αυτοπεποίθησή του.

Οι φιλίες αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής των παιδιών. Όταν όμως μια φιλία κλονίζεται, ένα παιδί μπορεί να βιώσει έντονη θλίψη, απογοήτευση ή ακόμα και αίσθημα απόρριψης. Ως γονείς, συχνά νιώθουμε την ανάγκη να διορθώσουμε την κατάσταση ή να ανακουφίσουμε αμέσως τον πόνο του. Ωστόσο, η πιο ουσιαστική βοήθεια ξεκινά από την κατανόηση και την αποδοχή των συναισθημάτων του παιδιού.

Ακούστε χωρίς να προσπαθήσετε να «διορθώσετε» το πρόβλημα

Όταν το παιδί εκφράζει τη στενοχώρια του, αποφύγετε φράσεις όπως «δεν πειράζει» ή «θα βρεις άλλους φίλους». Αντίθετα, αναγνωρίστε αυτό που νιώθει: «Καταλαβαίνω ότι στενοχωρήθηκες πολύ» ή «Φαίνεται πως αυτό σε πλήγωσε». Η αποδοχή των συναισθημάτων βοηθά το παιδί να νιώσει ασφαλές και κατανοητό.

Μην ορίζετε εσείς το πρόβλημα

Αντί να υποθέτετε τι συνέβη, δώστε χώρο στο παιδί να περιγράψει την κατάσταση με τα δικά του λόγια. Χρήσιμες ερωτήσεις είναι:

• «Τι σε στενοχωρεί περισσότερο;»
• «Πώς βλέπεις εσύ αυτό που έγινε;»
• «Τι θα ήθελες από εμένα αυτή τη στιγμή;»

Οι ερωτήσεις αυτές ενισχύουν την αυτογνωσία και βοηθούν το παιδί να επεξεργαστεί την εμπειρία του.

Αποφύγετε τις ανακρίσεις

Η συνεχής πίεση για λεπτομέρειες μπορεί να κάνει το παιδί να κλειστεί περισσότερο στον εαυτό του. Αντί να ρωτάτε επίμονα τι συνέβη στο σχολείο ή ποιος φταίει, δείξτε διαθεσιμότητα και αφήστε το να μιλήσει όταν νιώσει έτοιμο.

Καλλιεργήστε την ανθεκτικότητα

Οι απογοητεύσεις στις φιλίες είναι δύσκολες, αλλά αποτελούν και ευκαιρίες μάθησης. Ένα παιδί που μαθαίνει να διαχειρίζεται προσωρινές περιόδους μοναξιάς αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και γίνεται λιγότερο εξαρτημένο από την αποδοχή των άλλων.

Εστιάστε στο παιδί και όχι στον «ένοχο»

Είναι φυσικό να θυμώνουμε όταν βλέπουμε το παιδί μας να πληγώνεται. Ωστόσο, η υπερβολική ενασχόληση με το άλλο παιδί ή η αναζήτηση ευθυνών συχνά δεν βοηθά. Πιο σημαντικό είναι να στηρίξουμε το παιδί μας ώστε να αναπτύξει δεξιότητες διαχείρισης σχέσεων και συναισθημάτων που θα το συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.

Οι φιλικές απογοητεύσεις είναι μέρος της ανάπτυξης. Με ενσυναίσθηση, υπομονή και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του παιδιού, μπορούμε να το βοηθήσουμε να μετατρέψει μια δύσκολη εμπειρία σε πολύτιμο μάθημα ζωής.

Ο Ιούνιος φέρνει μαζί του την πίεση να προλάβουμε τα πάντα. Μήπως, όμως, δεν χρειάζεται να τελειώσουν όλα πριν αρχίσει το καλοκαίρι;

Μικρές ανάσες στο σπίτι — Ιούνιος: Όταν αλλάζει ο ρυθμός της οικογένειας

Επεισόδιο 1

Κάθε χρόνο, κάπου στα μέσα Ιουνίου, νιώθω πως η καθημερινότητα αρχίζει να τρέχει λίγο πιο γρήγορα.

Σχολικές γιορτές, τελευταίες δραστηριότητες, εκκρεμότητες που έμειναν πίσω, ντουλάπες που «πρέπει» να τακτοποιηθούν, δουλειές που περιμένουν τη σειρά τους εδώ και μήνες.

Και μαζί με όλα αυτά, μια σκέψη που τριγυρίζει διαρκώς στο μυαλό:

«Να τα τελειώσω όλα πριν αρχίσει το καλοκαίρι.»

Μόνο που το καλοκαίρι δεν είναι εξετάσεις. Δεν χρειάζεται να παραδώσεις τίποτα.

---

Η εποχή της μετάβασης

Ο Ιούνιος είναι ένας μήνας μετάβασης.

Η σχολική χρονιά κλείνει, οι ρυθμοί αλλάζουν και η οικογένεια προσπαθεί να βρει μια νέα ισορροπία.

Ίσως γι’ αυτό νιώθουμε την ανάγκη να βάλουμε μια τελεία σε κάθε εκκρεμότητα.

Να κλείσουμε λογαριασμούς.

Να αδειάσουμε λίστες.

Να οργανώσουμε τα πάντα.

Όμως η ζωή δεν λειτουργεί με τέτοιες καθαρές γραμμές. Πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μείνει για αργότερα.

Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

---

Δεν χρειάζεται να προλάβεις τα πάντα

Μερικές φορές η μεγαλύτερη ανακούφιση έρχεται όταν παραδεχτούμε ότι δεν γίνεται να τα κάνουμε όλα.

Όχι επειδή δεν είμαστε αρκετά οργανωμένοι.

Αλλά επειδή είμαστε άνθρωποι.

Ίσως φέτος να μη χρειάζεται να τελειώσεις κάθε δουλειά που έχεις σημειώσει.

Ίσως να αρκεί να διαλέξεις τα λίγα που έχουν πραγματικά σημασία.

Να κλείσεις εκείνο το ραντεβού που αναβάλλεις καιρό.

Να τακτοποιήσεις ένα συρτάρι αντί για ολόκληρο το σπίτι.

Να αφήσεις χώρο για ξεκούραση ανάμεσα στις υποχρεώσεις.

---

Το καλοκαίρι δεν ξεκινά όταν τελειώσουν οι δουλειές

Ξεκινά όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να χαμηλώσει λίγο τους ρυθμούς.

Όταν σταματάς να κυνηγάς τη λίστα και αρχίζεις να ζεις τη στιγμή.

Όταν αφήνεις ένα απόγευμα ελεύθερο χωρίς να το γεμίσεις με «χρήσιμα» πράγματα.

Το καλοκαίρι δεν χρειάζεται να το κερδίσουμε μέσα από την εξάντληση.

Μπορούμε απλώς να το υποδεχτούμε.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη αρχή.

---

Μείνε συντονισμένη για το επόμενο επεισόδιο της σειράς «Μικρές ανάσες στο σπίτι – Ιούνιος», όπου θα συζητήσουμε γιατί το σπίτι δεν χρειάζεται πρόγραμμα καλοκαιριού αλλά έναν ήρεμο ρυθμό.

Υπάρχουν συγγραφείς που καταφέρνουν να αποτυπώσουν το πνεύμα της εποχής μας με έναν τρόπο σχεδόν χειρουργικό, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο συναίσθημα. Η Sally Rooney ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία. Μετά το Normal People και το Beautiful World, Where Are You, επιστρέφει με το Intermezzo, ένα βιβλίο που, για μένα, αποτελεί την πιο ώριμη και συγκλονιστική της στιγμή μέχρι τώρα. Είναι μια ιστορία που μπαίνει κάτω από το δέρμα σου και σε αναγκάζει να κοιτάξεις κατάματα τις δικές σου απώλειες.

Δύο αδέλφια, ένας κοινός πόνος

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται δύο αδέλφια, ο Peter και ο Ivan Koubek, οι οποίοι προσπαθούν να διαχειριστούν τον πρόσφατο θάνατο του πατέρα τους. Οι δυο τους δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικοί. Ο Peter είναι ένας επιτυχημένος τριαντάχρονος δικηγόρος στο Δουβλίνο, που εξωτερικά δείχνει να τα έχει όλα υπό έλεγχο, αλλά εσωτερικά καταρρέει, παγιδευμένος ανάμεσα στα συναισθήματά του για δύο εντελώς διαφορετικές γυναίκες. Ο Ivan, από την άλλη, είναι ένας εικοσιδυάχρονος μοναχικός σκακιστής, κοινωνικά αδέξιος, που νιώθει πάντα στη σκιά του μεγάλου του αδελφού.

Η Rooney στήνει ένα σκηνικό όπου η παρεξήγηση, η ζήλια αλλά και η βαθιά, άρρητη αγάπη εναλλάσσονται συνεχώς. Όπως υποδηλώνει και ο μουσικός/σκακιστικός τίτλος (Intermezzo σημαίνει ενδιάμεσο, μια μεταβατική φάση), οι ήρωες βρίσκονται σε ένα μεταίχμιο ζωής, προσπαθώντας να βρουν τα επόμενα βήματά τους πάνω στη σκακιέρα της καθημερινότητας.

Ένα βιβλίο που ψηλαφά το πένθος

Αυτό που με κέρδισε ολοκληρωτικά στο Intermezzo δεν είναι η καταιγιστική πλοκή, αλλά η μοναδική ικανότητα της συγγραφέως να περιγράφει το πένθος. Δεν το παρουσιάζει σαν μια ξαφνική καταιγίδα που περνάει, αλλά σαν μια μόνιμη, βουβή παρουσία στο δωμάτιο. Το βιβλίο μιλά για τη διαχείριση της απώλειας, την πολυπλοκότητα των σύγχρονων σχέσεων και το δικαίωμα των ανθρώπων να αγαπούν με τρόπους που η κοινωνία δεν καταλαβαίνει πάντα.

Η γραφή της Rooney εδώ αλλάζει, γίνεται πιο εσωτερική, σχεδόν αποσπασματική σε κάποια σημεία, ακολουθώντας τη χαοτική ροή των σκέψεων των ηρώων της. Χτίζει χαρακτήρες τόσο αληθινούς, με τόσα ελαττώματα και αδυναμίες, που πιάνεις τον εαυτό σου άλλοτε να θυμώνει μαζί τους και άλλοτε να θέλει να τους κάνει μια μεγάλη αγκαλιά.

Η ροή της γλώσσας

Αξίζει να σταθούμε στον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο καταφέρνει να διατηρήσει τον ιδιαίτερο ρυθμό του. Σε ένα μυθιστόρημα όπου οι σιωπές, τα μισόλογα και οι εσωτερικοί μονόλογοι παίζουν καθοριστικό ρόλο, η γλώσσα πρέπει να ρέει αβίαστα. Το κείμενο διατηρεί τη σύγχρονη, φρέσκια ατμόσφαιρά του, κάνοντας την ανάγνωση μια εμπειρία φυσική και ζωντανή, χωρίς να χάνεται η μελαγχολική ομορφιά του πρωτοτύπου.

Αν αγαπάτε τα βιβλία που εστιάζουν στους ανθρώπινους χαρακτήρες, που δεν φοβούνται να αγγίξουν τον πόνο αλλά και την ελπίδα της επανεκκίνησης, το Intermezzo είναι ένα ανάγνωσμα που θα μείνει στην καρδιά σας για καιρό.

Sally Rooney, Intermezzo, Εκδόσεις Πατάκης, Μετάφραση: Μυρτώ Καλοφωλιά

Κριτική βιβλίου για το «Οι Καλοί» της Hannah Kent. Ένα βαθιά συγκινητικό και ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα που ξεχωρίζει ανάμεσα στα καλύτερα των τελευταίων χρόνων.

Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις, τα απολαμβάνεις και τα αφήνεις στο ράφι. Και υπάρχουν και κάποια άλλα που μένουν μέσα σου για καιρό. Το βιβλίο Οι Καλοί της Hannah Kent ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Για μένα, ήταν ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

Μια ιστορία γεμάτη ατμόσφαιρα

Η συγγραφέας μάς μεταφέρει στην αγροτική Ιρλανδία του 19ου αιώνα, σε μια κοινωνία γεμάτη φόβους, προκαταλήψεις και παραδόσεις. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, μια γυναίκα προσπαθεί να φροντίσει το εγγόνι της, ενώ γύρω της κυριαρχούν δεισιδαιμονίες και σκληρές πεποιθήσεις. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο ζωντανή, που σχεδόν νιώθεις την ομίχλη, το κρύο και τη μοναξιά των ηρώων.

Ένα βιβλίο που προβληματίζει

Αυτό που με κέρδισε περισσότερο δεν ήταν μόνο η πλοκή, αλλά τα συναισθήματα που γεννά. Το βιβλίο μιλά για τη μητρότητα, την απώλεια, την ανάγκη να πιστέψουμε κάπου όταν όλα γύρω μας μοιάζουν αβέβαια. Σε κάνει να σκέφτεσαι πόσο διαφορετικά ερμηνεύουν οι άνθρωποι το «σωστό» και πόσο εύκολα ο φόβος μπορεί να οδηγήσει σε τραγικές επιλογές.

Η γραφή της Hannah Kent είναι ήρεμη αλλά δυνατή, χωρίς περιττές υπερβολές. Χτίζει χαρακτήρες αληθινούς και ανθρώπινους, με αδυναμίες και πόνο.

Η μετάφραση αξίζει ξεχωριστή αναφορά, γιατί είναι πραγματικά εξαιρετική. Σε ένα βιβλίο όπως το Οι Καλοί, με έντονα πολιτιστικά στοιχεία, ιδιαίτερες κοινωνικές αναφορές και γλωσσικές λεπτομέρειες μιας άλλης εποχής, η δυσκολία είναι μεγάλη. Κι όμως, το ελληνικό κείμενο, σε μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου, διαβάζεται φυσικά, ρέει αβίαστα και ταυτόχρονα διατηρεί την ατμόσφαιρα και τη μοναδικότητα του πρωτοτύπου. Είναι από εκείνες τις μεταφράσεις που δεν φαίνονται «μεταφράσεις», αλλά ζωντανή λογοτεχνία στη γλώσσα μας — κάτι σπάνιο και πολύτιμο για τον αναγνώστη.

Αν αγαπάτε τα βιβλία που συνδυάζουν ιστορία, συναίσθημα και βαθύτερα νοήματα, το προτείνω ανεπιφύλακτα. Είναι από εκείνα τα αναγνώσματα που δεν ξεχνιούνται εύκολα.

Hannah Kent, Οι Καλοί, μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου, εκδόσεις Ίκαρος

Όταν είσαι μαμά, πολλές φορές δεν κουράζουν μόνο οι δουλειές αλλά και όλα όσα πρέπει να θυμάσαι. Μικρές λύσεις που ελαφραίνουν την καθημερινότητα.

Μικρές ανάσες στο σπίτι — Επεισόδιο 3

Εδώ θα βρεις μια σειρά άρθρων για μικρές, εφικτές αλλαγές μέσα στο σπίτι που φέρνουν περισσότερη ηρεμία στην καθημερινότητα — χωρίς τελειότητα, χωρίς πίεση.

Όταν είσαι μαμά, πολλές φορές δεν ησυχάζει ούτε το μυαλό σου.

«Να μην ξεχάσω…»
«Τι μας λείπει από το σπίτι;»
«Τι ώρα πρέπει να πάω το παιδί και σε ποια υποχρέωση;»
«Τι να μαγειρέψω πάλι σήμερα;»
«Να απαντήσω στο τάδε μήνυμα.»
«Αμάν, τι μέρα είναι σήμερα;»

Αυτές, και άλλες πολλές σκοτούρες, κουβαλούν οι περισσότεροι γονείς καθημερινά. Και συχνά νιώθουν πως αυτό είναι πιο βαρύ και από τις ίδιες τις δουλειές και τα τρεχάματα.

---

Δεν χρειάζεται να τα θυμάσαι όλα μόνη σου

Μυαλό έχεις, όχι υπολογιστή.

Όσο περισσότερα προσπαθείς να κρατάς μέσα στο μυαλό σου, τόσο περισσότερο μπερδεύεσαι.

Δοκίμασε να βγάλεις πράγματα από το κεφάλι σου και να τα ακουμπήσεις κάπου:

• σε μια μικρή λίστα στο ψυγείο
• σε σημειώσεις στο κινητό σου
• σε ένα εβδομαδιαίο μενού
• σε ένα κοινό οικογενειακό ημερολόγιο
• σε μια λίστα για τα ψώνια που συμπληρώνετε σταδιακά

Δεν είναι ντροπή να χρειάζεσαι βοήθεια από ένα σύστημα. Εκεί ακριβώς ξεκινά η αποφόρτισή σου.

---

Μικρές αποφάσεις που ελαφραίνουν τη μέρα σου

Δεν μας κουράζουν μόνο οι δουλειές. Μας κουράζουν και οι αμέτρητες μικρές αποφάσεις.

Τι θα φορέσουμε;
Τι θα φάμε;
Πότε θα γίνει το ένα και πότε το άλλο;

Όταν κάποια πράγματα γίνονται σταθερά, το μυαλό ξεκουράζεται.

Μπορείς να ορίσεις:

• 2 σταθερά γεύματα μέσα στην εβδομάδα
• ένα γενικό προσχέδιο του εβδομαδιαίου μενού, π.χ. «κάθε Δευτέρα τρώμε ψάρι»
• μια γωνιά του σπιτιού για τις τσάντες των παιδιών, τα έγγραφα και τις ενημερώσεις από το σχολείο
• βραδινή προετοιμασία 10 λεπτών για το επόμενο πρωί: ο καθένας επιλέγει τα ρούχα του, ετοιμάζουμε από βραδύς το ταπεράκι για το σχολείο ή τη δουλειά, ετοιμάζουμε την τσάντα μας για την επόμενη μέρα
• σημειώνουμε στο ημερολόγιο όλες εκείνες τις δουλειές και υποχρεώσεις που πρέπει να κάνουμε την επόμενη μέρα

---

Δεν χρειάζεται να τα σηκώνεις όλα μόνη σου

Το πιο σημαντικό ίσως είναι αυτό: δεν χρειάζεται να είσαι «ο μάνατζερ» του σπιτιού.

Ζήτα από τους άλλους να συμμετέχουν.
Ανέθεσε ευθύνες.
Άφησε χώρο και στους άλλους να θυμούνται, να βοηθούν, να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.

Όταν δεν κουβαλάς τα πάντα στην πλάτη σου, μπορείς επιτέλους να ισιώσεις και να ξεκουραστείς.

---

Μείνε συντονισμένη για το επόμενο επεισόδιο της σειράς “Μικρές ανάσες στο σπίτι”.

Προηγούμενο άρθρο: Πρωινές ρουτίνες που αλλάζουν όλη την ημέρα στο σπίτι

Σαν σήμερα, 09 Μαΐου 2009, έφυγε από τη ζωή ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανό τον Καραγκιόζη και χάρισε χαμόγελα σε μικρούς και μεγάλους.

Σαν σήμερα, στις 09 Μαΐου 2009, η Ευγένιος Σπαθάρης έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά. Για πολλές γενιές παιδιών – αλλά και γονιών – το όνομά του ήταν συνδεδεμένο με τον αγαπημένο ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών, τον Καραγκιόζη.

Ο άνθρωπος πίσω από τον μπερντέ

Ο Ευγένιος Σπαθάρης δεν ήταν απλώς καλλιτέχνης. Ήταν ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στο να κρατήσει ζωντανή μια τέχνη παραδοσιακή, γεμάτη χιούμορ, φαντασία και σοφία. Με τη φωνή, τις φιγούρες και τις ιστορίες του, ταξίδεψε σε σπίτια, σχολεία και θέατρα, κάνοντας τα παιδιά να γελούν και να ονειρεύονται.

Σε μια εποχή όπου οι οθόνες κυριαρχούν, αξίζει να θυμόμαστε πόση δύναμη είχε μια λευκή κουρτίνα, ένα φως και λίγες φιγούρες από χαρτόνι.

Τι μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά σήμερα

Η μνήμη του Ευγένιου Σπαθάρη είναι μια όμορφη αφορμή να γνωρίσουμε στα παιδιά μας τον κόσμο του θεάτρου σκιών. Να τους μιλήσουμε για την ελληνική παράδοση, για το γέλιο που ενώνει, αλλά και για την αξία του να αγαπάς αυτό που κάνεις.

Ίσως σήμερα είναι η κατάλληλη μέρα να φτιάξετε μαζί μια μικρή φιγούρα Καραγκιόζη από χαρτί και να στήσετε τη δική σας παράσταση στο σπίτι. Γιατί η παράδοση μένει ζωντανή όταν περνά από γενιά σε γενιά.

Πηγές:

sansimera.gr
el.wikipedia.org

Αλλεργίες την άνοιξη; Δείτε απλές και πρακτικές συμβουλές για μικρούς και μεγάλους ώστε να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα εύκολα και φυσικά.

Η άνοιξη είναι η πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Λουλούδια, ήλιος, βόλτες στη φύση… αλλά για πολλές οικογένειες φέρνει μαζί της και τις εποχικές αλλεργίες. Φτάρνισμα, μπουκωμένη μύτη, δάκρυα στα μάτια και φαγούρα μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο δύσκολη, ειδικά για τα παιδιά.

Πώς εμφανίζονται οι ανοιξιάτικες αλλεργίες;

Η γύρη από δέντρα, λουλούδια και χόρτα ταξιδεύει στον αέρα και μπορεί να ερεθίσει όσους έχουν ευαισθησία. Τα συμπτώματα μοιάζουν πολλές φορές με κρυολόγημα, όμως συνήθως δεν υπάρχει πυρετός. Αν βλέπετε ότι κάθε χρόνο την ίδια εποχή εμφανίζονται τα ίδια σημάδια, πιθανότατα πρόκειται για αλλεργία.

Τι μπορούμε να κάνουμε στο σπίτι;

Μερικές απλές κινήσεις βοηθούν πολύ. Κλείνουμε τα παράθυρα τις ώρες με πολύ αέρα, αλλάζουμε ρούχα όταν επιστρέφουμε από έξω και πλένουμε συχνά πρόσωπο και χέρια. Ένα καλό καθάρισμα στο σπίτι μειώνει τη σκόνη και τη γύρη που μπαίνει μέσα.

Για τα παιδιά, είναι σημαντικό να συνεχίζουν το παιχνίδι και τις βόλτες, αλλά ίσως προτιμήσουμε ώρες που δεν έχει πολύ αέρα ή μετά από βροχή, όταν η ατμόσφαιρα είναι πιο καθαρή.

Αν τα συμπτώματα επιμένουν ή δυσκολεύουν τον ύπνο και τη σχολική καθημερινότητα, καλό είναι να μιλήσουμε με τον παιδίατρο ή με έναν αλλεργιολόγο.

Η άνοιξη αξίζει να τη χαρούμε. Με λίγη φροντίδα και σωστή πρόληψη, όλη η οικογένεια μπορεί να απολαύσει αυτή τη φωτεινή εποχή χωρίς ταλαιπωρία.

Απλές πρωινές ρουτίνες που βοηθούν το σπίτι να κυλήσει πιο ήρεμα όλη την ημέρα. Μικρές συνήθειες για λιγότερο άγχος και περισσότερη ισορροπία.

Μικρές ανάσες στο σπίτι — Επεισόδιο 2

Εδώ θα βρεις μια σειρά άρθρων για μικρές, εφικτές αλλαγές μέσα στο σπίτι που φέρνουν περισσότερη ηρεμία στην καθημερινότητα — χωρίς τελειότητα, χωρίς πίεση.

---

Πρωινές ρουτίνες που αλλάζουν όλη την ημέρα στο σπίτι

Το πρωί πολλές φορές δίνει τον τόνο σε ολόκληρη την ημέρα.
Αν ξεκινήσει με ένταση, βιασύνη και φωνές, συνήθως αυτός ο ρυθμός μας ακολουθεί για ώρες.

Δεν χρειάζεται όμως να ξυπνάμε νωρίτερα ούτε να έχουμε τέλειο πρόγραμμα για να αλλάξει αυτό.

Μερικές μικρές πρωινές συνήθειες μπορούν να κάνουν το σπίτι πιο ήρεμο και την καθημερινότητα πιο ομαλή.

---

Ξεκίνα με ένα μικρό σταθερό σημείο

Δεν χρειάζεται να οργανώσεις τα πάντα.
Διάλεξε μόνο ένα πράγμα που θα γίνεται κάθε πρωί με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί να είναι:

• να ανοίγεις τα παράθυρα για λίγα λεπτά
• να στρώνεις το τραπέζι για πρωινό
• να μαζεύεις τον πάγκο της κουζίνας
• να πίνεις τον καφέ σου χωρίς κινητό για πέντε λεπτά

Ένα μικρό σταθερό σημείο δίνει αίσθηση τάξης, ακόμα κι όταν όλα τα άλλα αλλάζουν.

---

Το σπίτι δεν χρειάζεται τελειότητα, χρειάζεται ρυθμό

Σε ένα σπίτι με παιδιά, οι καθυστερήσεις, οι αλλαγές και οι ανατροπές είναι φυσιολογικές.

Αυτό που βοηθά περισσότερο δεν είναι η τελειότητα, αλλά ο ρυθμός.

Όταν υπάρχουν δύο ή τρεις απλές κινήσεις που επαναλαμβάνονται κάθε πρωί, όλοι νιώθουν πιο ασφαλείς και πιο ήρεμοι.

Το πρωινό γίνεται λιγότερο κουραστικό και η ημέρα ξεκινά με καλύτερη διάθεση.

---

Μικρές κινήσεις, μεγάλη διαφορά

Δοκίμασε αύριο να αλλάξεις μόνο ένα πράγμα στο πρωινό σου.

Όχι όλα μαζί. Μόνο ένα.

Μερικές φορές, η ηρεμία μιας ολόκληρης ημέρας ξεκινά από πέντε ήσυχα λεπτά το πρωί.

---

Μείνε συντονισμένη για το επόμενο επεισόδιο της σειράς “Μικρές ανάσες στο σπίτι”, όπου θα μιλήσουμε για τρόπους να μειώσεις το νοητικό φορτίο μέσα στην εβδομάδα.

Προηγούμενο άρθρο: 5 λεπτά ηρεμίας