Συντάκτης: Admin

Ο καύσωνας μπορεί να μετατρέψει μια ξέγνοιαστη καλοκαιρινή μέρα σε επικίνδυνη εμπειρία για τα παιδιά. Μάθετε πώς να τα προστατεύσετε σωστά.

Γιατί τα παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο από τον καύσωνα;

Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις υψηλές θερμοκρασίες λόγω:

• 🔥 Ανεπαρκούς θερμορύθμισης
• 💦 Αυξημένου κινδύνου αφυδάτωσης
• 😓 Μικρότερης ικανότητας έκφρασης δυσφορίας
• 🏃 Περισσότερης φυσικής δραστηριότητας, που αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος

Τι να προσέξετε στον καύσωνα

Ρούχα

• Ανοιχτόχρωμα, βαμβακερά ρούχα που αναπνέουν
• Καπέλο με φαρδύ γείσο
• Γυαλιά ηλίου με προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία

Ενυδάτωση

• Προσφέρετε νερό κάθε 30–60 λεπτά
• Φρούτα όπως καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινο
• Αποφύγετε αναψυκτικά και έτοιμους χυμούς

Έκθεση στον ήλιο

• Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο από τις 11 το πρωί ως τις 5 το απόγευμα
• Αναζητήστε σκιά ή δροσερά μέρη
• Χρησιμοποιήστε αντηλιακό με SPF 50, εφαρμόζετε ξανά κάθε 2 ώρες

Δραστηριότητες

• Περιορίστε το έντονο παιχνίδι στη ζέστη
• Επιλέξτε εξόδους νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα
• Κάντε συχνά διαλείμματα για ξεκούραση και δροσιά

Ύπνος

• Χρησιμοποιείτε ανεμιστήρα ή κλιματιστικό (26°C)
• Φροντίστε να μην χτυπάει απευθείας στο παιδί
• Χρησιμοποιείτε βαμβακερά σεντόνια

Σημάδια θερμοπληξίας που δεν πρέπει να αγνοήσετε

Αν το παιδί εμφανίσει:

• Υψηλό πυρετό ή κόκκινο, ξηρό δέρμα
• Ζάλη, λήθαργο, σύγχυση
• Ναυτία, εμετό ή απώλεια συνείδησης

Καλέστε άμεσα παιδίατρο ή το 166.

🚗 Ποτέ παιδί μόνο του σε αυτοκίνητο

• Ακόμα και 5 λεπτά σε σταματημένο αυτοκίνητο αρκούν για θανατηφόρα θερμοπληξία.
• Η θερμοκρασία στο εσωτερικό μπορεί να ξεπεράσει τους 50°C.
• Ακόμη και με σκιά ή ανοιχτά παράθυρα, ο κίνδυνος παραμένει μεγάλος.

💡 Συνοψίζοντας

Με μερικές έξυπνες κινήσεις, το παιδί σας μπορεί να απολαύσει το καλοκαίρι με ασφάλεια και άνεση:

• ✅ Σκιά & δροσιά
• ✅ Νερό και ελαφριά ρούχα
• ✅ Ώρες παιχνιδιού εκτός μεσημεριού
• ✅ Άμεση αναγνώριση των συμπτωμάτων θερμοπληξίας

Extra tip: Εάν ταξιδεύετε ή κάνετε διακοπές, φροντίστε να έχετε πάντα μαζί σας αντηλιακό, παγουρίνο, καπέλο και φρούτα για άμεση ενυδάτωση!

Το καλοκαίρι είναι η καλύτερη εποχή για τους λάτρεις της ντομάτας. Είναι στην εποχή της και βρίσκουμε εύκολα ώριμες, νόστιμες, και ζουμερές ντομάτες από διάφορες ποικιλίες.

Παρακάτω να δούμε 3 συνταγές για μια εναλλακτική ντοματοσαλάτα, με φρέσκα και λαχταριστά υλικά.

1. Σαλάτα με ντοματίνια, βασιλικό και μοτσαρέλα

Υλικά:

• Φρέσκα κόκκινα και πορτοκαλί ντοματίνια
• Φύλλα από φρέσκο βασιλικό
• 1 φρέσκια μοτσαρέλα σε άλμη
• αλάτι και ρίγανη
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• Λίγο μπαλσάμικο

Εκτέλεση:

1. Πλένω και κόβω τα ντοματίνια και τον βασιλικό.
2. Σπάω με τα χέρια μου τη μοτσαρέλα σε μικρά κομμάτια.
3. Προσθέτω αλάτι και ρίγανη κατά βούληση και το ελαιόλαδο με το μπαλσάμικο.
4. Ανακατεύω και απολαμβάνω!

2. Ντοματοσαλάτα με ανθότυρο, κάπαρη & ελιές

Υλικά:

• 4 ντομάτες κομμένες σε μεσαία κομμάτια
• 100 γρ. ανθότυρο θρυμματισμένο
• 1 κ.σ. κάπαρη (ξεπλυμένη)
• 10 μαύρες ελιές Καλαμών χωρίς κουκούτσι
• 1 μικρό κόκκινο κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• Μια πρέζα ρίγανη ή θρούμπι
• Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Προσθέτω τις ντομάτες σε ένα πιάτο.
2. Σκορπίζω από πάνω το κρεμμύδι, το ανθότυρο, τις ελιές και την κάπαρη.
3. Περιχύνω με το ελαιόλαδο, πασπαλίζω με ρίγανη, αλάτι και πιπέρι.

3. Ντοματοσαλάτα με καβουρδισμένο κουκουνάρι & δυόσμο

Υλικά:

• 3 ώριμες ντομάτες σε κυβάκια
• 1 μικρό αγγουράκι ψιλοκομμένο
• 1 φρέσκο κρεμμυδάκι
• 2 κ.σ. κουκουνάρι καβουρδισμένο
• Φρέσκος δυόσμος (ψιλοκομμένος)
• 1 κ.σ. χυμός λεμονιού
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Ανακατεύω όλα τα υλικά σε μπολ.
2. Προσθέτω τον δυόσμο και το κουκουνάρι στο τέλος για άρωμα και τραγανή υφή.

Η σαλάτα αυτή, δροσερή και αρωματική, είναι ιδανική για να συνοδεύσει ψητό κρέας ή κοτόπουλο!

Καλοκαίρι. Ήλιος, θάλασσα, παγωτά… και παιδιά που μετά από δύο εβδομάδες διακοπών αρχίζουν να λένε «βαριέμαι» κάθε μισή ώρα. Κι εσύ; Νιώθεις ενοχές. Μήπως δεν τους προσφέρεις αρκετά ερεθίσματα; Μήπως πρέπει να γεμίσεις το πρόγραμμα με camp, δημιουργικά εργαστήρια και μαθήματα κεραμικής; Πριν αρχίσεις να ψάχνεις για «πώς να οργανώσω το τέλειο παιδικό καλοκαίρι», σταμάτα μια στιγμή.

Η βαρεμάρα δεν είναι εχθρός

Η αλήθεια είναι απλή: είναι απολύτως ΟΚ — και απολύτως φυσιολογικό — τα παιδιά να βαριούνται το καλοκαίρι. Δεν χρειάζεται να είμαστε σε μόνιμη λειτουργία «animateur» για να αξίζουν οι διακοπές τους. Η βαρεμάρα είναι μέρος της ξεκούρασης, και η ξεκούραση είναι απαραίτητη για να μεγαλώσουν υγιή μυαλουδάκια.

Η βαρεμάρα γεννά δημιουργικότητα

Αν τους δώσεις λίγο χρόνο και χώρο, εκεί ανάμεσα στο «δεν έχω τι να κάνω» και στο «μου φταίνε όλα», συμβαίνει κάτι μαγικό: αναλαμβάνει η φαντασία. Ένα παλιό χαρτόκουτο γίνεται διαστημόπλοιο. Οι καρέκλες της κουζίνας γίνονται κάστρο. Οι πέτρες από την παραλία αποκτούν ονόματα. Το μυαλό που ξεφεύγει από το πρόγραμμα, αρχίζει να δημιουργεί.

Ελευθερία + λίγη βαρεμάρα = αυτορρύθμιση

Όταν το παιδί βαριέται, αρχίζει να ψάχνει μέσα του. Να δοκιμάζει. Να αποτυγχάνει και να επινοεί. Μπορεί να σκαλίσει το παλιό κουτί με τα παιχνίδια ή να σου ζητήσει να μαγειρέψετε μαζί. Ό,τι κι αν κάνει, μαθαίνει να διαχειρίζεται τον χρόνο του, χωρίς να του τον γεμίζει κάποιος άλλος.

Δεν είσαι υπεύθυνη για τη διασκέδασή του όλη μέρα

Ως γονείς, συχνά νιώθουμε την πίεση να είμαστε «σε πρόγραμμα» — να γεμίζουμε κάθε μέρα με δραστηριότητες, εκδρομές, δημιουργικές οθόνες, ραντεβού με φίλους. Όμως δεν είσαι ανιματέρ σε κρουαζιερόπλοιο. Το καλοκαίρι είναι και για σένα. Μην νιώθεις τύψεις αν δεν κάνετε κάθε μέρα κάτι «ξεχωριστό». Το σημαντικό είναι να υπάρχει αγάπη, φροντίδα, και λίγη ησυχία.

Πώς να διαχειριστείς τη βαρεμάρα (χωρίς να τρέξεις να τα σώσεις)

• Αντί να δώσεις αμέσως λύση, πες: «Καταλαβαίνω, κι εγώ βαριέμαι καμιά φορά. Τι νομίζεις ότι θα μπορούσες να κάνεις;»
• Έχε κοντά μερικά υλικά «έμπνευσης» (χρώματα, χαρτόνια, παλιά κουτιά, περιοδικά για découpage).
• Άφησέ τα να νιώσουν λίγο άβολα. Η βαρεμάρα είναι σαν τη ζέστη: στην αρχή ενοχλεί, αλλά μετά προσαρμόζεσαι και χαλαρώνεις.

---

Το καλοκαίρι δεν είναι project. Είναι μια ευκαιρία να σταματήσει λίγο ο χρόνος. Και μέσα από το «τίποτα», γεννιούνται τα πιο ωραία «κάτι».

Οπότε, την επόμενη φορά που θα ακούσεις «βαριέμαι», χαμογέλα. Μπορεί να είσαι μισό βήμα μακριά από ένα αυτοσχέδιο θέατρο στο σαλόνι ή ένα πρωινό με αγκαλιές και νωχελική κουβεντούλα στη βεράντα. Και αυτό, πίστεψέ με, είναι αρκετό.

Bonus: Παρακάτω θα βρεις εκτυπώσιμες σελίδες με καλοκαιρινές δραστηριότητες.

Το Confiteor του Καταλανού συγγραφέα Jaume Cabré είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν ξεχνάς εύκολα. Είναι ένα πολυσύνθετο, απαιτητικό και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα, που σε τραβάει μέσα του με έναν παράξενα υπνωτικό τρόπο. Όχι επειδή είναι εύκολο – κάθε άλλο – αλλά γιατί νιώθεις από νωρίς ότι διαβάζεις κάτι σπουδαίο.

Ο πρωταγωνιστής, ο Αντριά Αρντεβόλ, διανοούμενος, μουσικός και μοναχικός αφηγητής της δικής του ιστορίας, γράφει τις αναμνήσεις του καθώς η μνήμη του αρχίζει να τον εγκαταλείπει. Και τι αναμνήσεις… Ζωές ολόκληρες ξεδιπλώνονται μέσα από τις δικές του λέξεις. Ο Cabré παίζει με τον χρόνο, με την αφήγηση, με την ταυτότητα. Περνάει αβίαστα από τη Βαρκελώνη της φρανκικής δικτατορίας στην Ιερά Εξέταση, από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Καταλονία του 18ου αιώνα – κι όλα αυτά χωρίς προειδοποίηση. Αλλά αυτό το αφηγηματικό «μπέρδεμα» δεν γίνεται χάριν εντυπωσιασμού. Αντίθετα, είναι οργανικό κομμάτι του νοήματος: το Κακό επαναλαμβάνεται, οι ανθρώπινες επιλογές κουβαλούν ευθύνη, και η μνήμη – ατομική και συλλογική – είναι το μόνο μας αποκούμπι.

Κεντρικός «χαρακτήρας» του βιβλίου είναι και ένα παλιό βιολί, σύμβολο πολιτισμού αλλά και εργαλείο εξουσίας και βίας. Μέσα από την ιστορία του ο συγγραφέας μιλά για την πολιτισμική κληρονομιά, για τις πληγές της Ευρώπης, για την ηθική παρακμή – αλλά και για την τέχνη ως καταφύγιο.

Το Confiteor είναι ένα έργο που απαιτεί προσοχή, αλλά σε ανταμείβει απλόχερα. Δεν είναι απλή ανάγνωση – είναι εμπειρία. Ο τρόπος που ο Cabré αλλάζει πρόσωπα και χρονικές στιγμές χωρίς να το δηλώνει σε προετοιμάζει να διαβάσεις με όλες σου τις αισθήσεις. Δεν είναι εύκολο, αλλά σε διδάσκει πώς να διαβάζεις ξανά από την αρχή.

Δεν είναι τέλειο – είναι όμως μεγαλειώδες. Ένα βιβλίο που δεν προσφέρεται για «κατανάλωση», αλλά για στοχασμό. Που μιλά για το καλό και το κακό, για τη φιλία, την απώλεια, την ενοχή και τη συγχώρεση. Και που σε αφήνει, τελικά, με μια γλυκόπικρη συγκίνηση και μια αναπόφευκτη ερώτηση: Τι σημαίνει να ζεις με ακεραιότητα;

Για όσους αγαπούν τη λογοτεχνία που τολμά, το Confiteor δεν είναι απλώς ένα βιβλίο. Είναι μια πράξη εξομολόγησης – και ένα τεράστιο δώρο στον αναγνώστη.

Confiteor, Jaume Cabré, μετάφραση: Ευρυβιάδης Σοφός, Εκδόσεις Πόλις

Άλλο πράγμα σημαίνει ανατρέφω ένα παιδί και άλλο το εκτρέφω.

Πολλοί γονείς και δάσκαλοι ανησυχούν πολύ για το ζήτημα της υπακοής. Οι μεγάλοι θα ήθελαν τα παιδιά να τους υπακούν όπως εκείνοι υπάκουαν τους δικούς τους γονείς. Αυτοί οι ενήλικες ξεχνούν πόσο δεν τους αρέσει να τους κουμαντάρουν και ότι συνεργάζονται πιο πρόθυμα όταν τους συμπεριφέρονται με κατανόηση και σεβασμό.

Η παιδίατρος Catherine Gueguen, στο βιβλίο της Ζήστε ευτυχισμένοι με το παιδί σας, αναφέρει ότι όταν ένας ενήλικας απαιτεί από το παιδί να υπακούσει αμέσως, ό,τι κι αν αφορά η απαίτησή του, το παιδί θα αντισταθεί από τη φύση του. Η Catherine Gueguen επισημαίνει ότι άλλο πράγμα ανατρέφω ένα παιδί κι άλλο το εκτρέφω. Ένα παιδί χρειάζεται αυτοπεποίθηση, καλοσύνη, ελευθερία και χρόνο για να μάθει τις κοινωνικά αναμενόμενες συμπεριφορές που καθιστούν εφικτή τη ζωή σε μια κοινότητα.

Η απαίτηση υπακοής δεν διδάσκει ούτε ηθική ούτε την αίσθηση της ατομικής ευθύνης, αντίθετα όταν ένα παιδί αντιδρά έντονα όταν νιώθει ότι καταπιέζεται, αυτό αποτελεί σημάδι καλής συναισθηματικής υγείας.

Όταν το παιδί αντιστέκεται στον ενήλικα, προστατεύει την αξιοπρέπειά του.

Τα παιδιά που βιώνουν καταναγκασμό, απειλές και σωματική βία, δικαιωματικά αισθάνονται θυμό προς τον ενήλικα που τα υπέβαλε σε αυτή τη συμπεριφορά. Ο θυμός είναι το συναίσθημα που δίνει στο παιδί την ενέργεια να προστατέψει την ακεραιότητά του.

Το παιδί που ανατρέφεται με φόβο (απειλές, εκβιασμοί, τιμωρίες, ψυχρότητα, ξυλοδαρμοί…) τις περισσότερες φορές θα υπακούσει, αλλά μόνο για να αποφύγει την επαπειλούμενη τιμωρία, χωρίς να κατανοεί την αναγκαιότητα ούτε τους κανόνες, ούτε και να δείχνει ενσυναίσθηση προς τους άλλους. Το παιδί που φοβάται έναν ενήλικα δεν αισθάνεται πλέον ασφάλεια κοντά του. Θα ήθελε να φύγει μακριά από αυτόν τον ενήλικα που αποτελεί την πηγή του φόβου και του θυμού του (ενώ γνωρίζει ότι αυτό είναι αδύνατο).

Οι ενήλικες ασφαλώς και θέλουν το παιδί τους να συμπεριφέρεται καλά. Το παιδί χρειάζεται πρώτα-πρώτα εμψυχωτές, ενήλικες που δίνουν το παράδειγμα μέσω της συμπεριφοράς τους, υπομονετικούς ενήλικες που γνωρίζουν ότι χρειάζονται πολλά χρόνια για να γίνει ένα παιδί υπεύθυνος ενήλικας. Η σύγχρονη έρευνα στη νευροεπιστήμη και στον παιδικό εγκέφαλο υποστηρίζει αυτήν την ιδέα της ανατροφής με φροντίδα – Catherine Gueguen

Πόσο σπουδαίο είναι ο ενήλικας να είναι σωστό πρότυπο.

Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά συμπεριφέρονται ηθικά όταν έχουν καλά πρότυπα, όταν νιώθουν σεβασμό και ασφάλεια. Θα αναπτύξουν τους δικούς τους εσωτερικούς κανόνες, σταδιακά, παρατηρώντας τους ενήλικες γύρω τους. Οι πράξεις μας ως υπεύθυνοι ενήλικες έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα λόγια μας (και τις ηθικολογίες μας).

Τα παιδιά σταδιακά μαθαίνουν να είναι αυτόνομα και υπεύθυνα όταν οι ενήλικες τα εμπιστεύονται, τους δίνουν επιλογές, τα βοηθούν να βρίσκουν λύσεις, τους δείχνουν τον δρόμο, αποδέχονται με καλοσύνη ότι δεν μπορούν πάντα να είναι “λογικά”, γνωρίζοντας τα στάδια κινητικής, γνωστικής και συναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών. Πράγματι, ορισμένες συμπεριφορές των παιδιών που θεωρούμε ανυπακοή μπορούν να εξηγηθούν με την έλλειψη συναισθηματικής ωριμότητας, την κινητική αδυναμία ή έστω με την έλλειψη εμπειρίας.

Αν διατάζουμε, απειλούμε, τιμωρούμε, θα μας μιμηθούν και θα ενεργούν με τον ίδιο τρόπο με τους γύρω τους χρησιμοποιώντας σχέσεις εξουσίας και κυριαρχίας – Catherine Gueguen

Μερικές ιδέες για την αντικατάσταση της υπακοής με τη συνεργασία.

Όταν ένα παιδί παίζει και δεν θέλει να «ακούσει» (παράδειγμα: κάνε μπάνιο, ντύσου,, κάθισε στο τραπέζι κ.λπ.), είναι μπορείτε να ακολουθήσετε μια θετική προσέγγιση. Η πίεση γεμίζει με άγχος το παιδί. Κι όμως, ένα αγχωμένο παιδί δεν μπορεί να σκεφτεί. Καλύτερα να του δώσετε χρόνο να γειωθεί, να ολοκληρώσει αυτό που κάνει, καθίστε δίπλα στο παιδί και μιλήστε του απαλά. Μπορείτε ακόμη να παίξετε μαζί με το παιδί και να χρησιμοποιήσετε το παιχνίδι για να ωθήσετε το παιδί να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει.

Μπορείτε επίσης να ρωτήσετε το παιδί τι πιστεύει για την κατάσταση, υπενθυμίζοντάς του την αγάπη μας προς εκείνο, τα δικά μας συναισθήματα ως γονείς και ζητώντας τις δικές του ιδέες για λύσεις.

Μερικά παραδείγματα για το πρωινό άγχος: ξυπνήστε το παιδί λίγο νωρίτερα, αφήστε το να βρει τα ρούχα του από το προηγούμενο βράδυ, βάλτε ένα χρονόμετρο με μουσική κ.λπ.

Και ποιος δεν έχει διαβάσει και ονειρευτεί παρέα με τον μικρό πρίγκιπα… Σαν σήμερα, ο δημιουργός του, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, χάθηκε για πάντα στον ουρανό.

Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1900 στη Λυών της Γαλλίας. Ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια, αν και η μεγάλη περιουσία της είχε χαθεί. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για την αεροπλοΐα και το 1921 απέκτησε δίπλωμα πιλότου. Στη συνέχεια εργάστηκε σε αεροπορικές εταιρείες, συμβάλλοντας στη δημιουργία αεροπορικών ταχυδρομικών γραμμών. Η εμπειρία του αυτή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τα έργα του. 

Το 1931 παντρεύτηκε την Κονσουέλο Σουνσίν ντε Σαντοβάλ, μια σχέση που επηρέασε τη ζωή και το έργο του. Το 1936 συμμετείχε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο ως δημοσιογράφος και κατατάχθηκε στην αμερικανική αεροπορία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944, ενώ εκτελούσε αναγνωριστική αποστολή, το αεροπλάνο του εξαφανίστηκε πάνω από τη Μεσόγειο, και θεωρείται ότι σκοτώθηκε. 

Το πιο γνωστό έργο του είναι η νουβέλα «Ο μικρός Πρίγκιπας», που εκδόθηκε το 1943 και έχει μεταφραστεί σε πάνω από 250 γλώσσες. Άλλα σημαντικά έργα του περιλαμβάνουν «Νυχτερινή πτήση» (1931), «Γη των ανθρώπων» (1939) και «Πιλότος πολέμου» (1942). Τα έργα του χαρακτηρίζονται από φιλοσοφικό βάθος και ανθρωπιστική προσέγγιση. 

Ο Σαιντ-Εξυπερύ παραμένει μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες της γαλλικής λογοτεχνίας, με έργα που συνεχίζουν να εμπνέουν αναγνώστες όλων των ηλικιών.

Σαν σήμερα, 31 Ιουλίου, γεννήθηκε η J.K. Rowling, δημιουργός του Harry Potter.

Η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με το πλήρες όνομα Τζόαν Ρόουλινγκ, γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1965 στο Γιέιτ, κοντά στο Μπρίστολ της Αγγλίας. Από μικρή ηλικία αγαπούσε τα βιβλία και έγραφε ιστορίες, με την πρώτη της να αφορά έναν κουνέλι που ονομάζεται «Rabbit». Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ και πέρασε ένα χρόνο στο Παρίσι .

Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε σε διάφορους τομείς, όπως ερευνήτρια στην Αμνηστία Διεθνώς, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει τις περιπέτειες του Χάρι Πότερ. Η ιδέα για τον Χάρι Πότερ ήρθε το 1990, ενώ ταξίδευε με τρένο από το Μάντσεστερ στο Λονδίνο. Στην αρχή, η ζωή της ήταν δύσκολη, ζούσε με κρατική βοήθεια και αντιμετώπιζε προσωπικές δυσκολίες, όπως ο θάνατος της μητέρας της.

Το 1997, το πρώτο βιβλίο της σειράς, «Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος», εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Bloomsbury. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία, πωλώντας πάνω από 600 εκατομμύρια αντίτυπα σε 84 γλώσσες και μεταφέρθηκε σε ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Η Ρόουλινγκ συνέχισε να γράφει και άλλες σειρές, όπως την αστυνομική σειρά «Cormoran Strike» υπό το ψευδώνυμο Ρόμπερτ Γκάλμπρεϊθ.

Η Ρόουλινγκ είναι επίσης γνωστή για τη φιλανθρωπική της δράση, ιδρύοντας οργανισμούς όπως το «Lumos», που υποστηρίζει παιδιά σε ιδρύματα σε όλο τον κόσμο. Αν και η ίδια έχει δηλώσει ότι δεν θεωρεί τον εαυτό της φεμινίστρια, έχει υποστηρίξει τα δικαιώματα των γυναικών και έχει επικριθεί για τις απόψεις της σχετικά με τα τρανς άτομα.

Η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ παραμένει μια από τις πιο επιτυχημένες και αμφιλεγόμενες συγγραφείς της εποχής μας, με το έργο της να έχει επηρεάσει γενιές αναγνωστών και να συνεχίζει να προκαλεί συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγές: Βικιπαίδεια, https://stories.jkrowling.com/harrypotter/the-harry-potter-stories

Μια παρασκευή που δεν πρέπει να λείπει από καμία κουζίνα! Εύκολη, γρήγορη και νόστιμη, μας λύνει τα χέρια, καθώς μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα γεύμα στο πι και φι! Συνοδεύει τα ζυμαρικά ή τα ψητά ή τηγανιτά κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες μας, απογειώνοντας το καθημερινό τραπέζι!

– Υλικά-

• Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, να καλύψει τον πάτο της κατσαρόλας
• Τριμμένο κρεμμύδι, 1-2 μέτρια λευκά
• 2 σκελίδες σκόρδο, σε φετάκια ή τριμμένο μαζί με το κρεμμύδι
• 2 κ.σ. πελτέ ντομάτας ή 2 φλιτζάνια τριμμένες ώριμες ντομάτες όταν είναι η εποχή τους
• 1 κ.γ. πάπρικα γλυκιά
• 1 κ.γ. πάπρικα καπνιστή
• Αλάτι και πιπέρι
• Νερό
• Φυλλαράκια βασιλικού, προαιρετικά, για γαρνίρισμα

– Εκτέλεση-

Σε κατσαρόλα, σε δυνατή φωτιά, ζεσταίνω το λάδι και σοτάρω το τριμμένο κρεμμύδι με το σκόρδο. Προσθέτω τον πελτέ ντομάτας και τα μπαχαρικά και σοτάρω για λίγο ακόμα. Βάζω αρκετό νερό και βράζω σε μέτρια φωτιά, μέχρι να εξατμιστεί το νερό και να μείνει η σάλτσα με το λάδι της. 

*Προσέχω να κρατάω την κατσαρόλα μου σκεπασμένη με μικρή χαραμάδα στο καπάκι, γιατί πιτσιλάει και λερώνει αρκετά. 

Τη σάλτσα μπορώ να τη χρησιμοποιήσω αμέσως ή να την χωρίσω σε πλαστικά φαγητοδοχεία και να την αποθηκεύσω στην κατάψυξη, για εύκολη χρήση. 

-Υλικά-

• 1 κιλό φιλέτο κοτόπουλο από μπούτι
• 1 κ.γ. πάπρικα καπνιστή
• 2 κ.γ. πάπρικα γλυκιά
• 1 κ.γ. σκόρδο σε σκόνη
• 1/2 κ.γ. ρίγανη
• 1/2 κ.γ. πιπέρι
• 1 κ.γ. αλάτι

-Εκτέλεση-

Τοποθετώ μια σχάρα μέσα στη λαμαρίνα του φούρνου και προθερμαίνω στους 250 βαθμούς.

Ανακατεύω καλά το κοτόπουλο με τα μπαχαρικά. 

Αραδιάζω το κοτόπουλο πάνω στη σχάρα και ψήνω στους 220 βαθμούς για περίπου 6-7 λεπτά από κάθε πλευρά. Προς το τέλος, ελέγχω την εσωτερική θερμοκρασία του κρέατος με ένα θερμόμετρο κουζίνας: είναι πολύ σημαντικό η θερμοκρασία του κοτόπουλου στο πιο χοντρό κομμάτι να είναι τουλάχιστον 73 βαθμοί Κελσίου! 

Παρομοίως, μπορώ να ψήσω σε σχαροτήγανο, το οποίο ζεσταίνω καλά σε δυνατή φωτιά στην εστία της κουζίνας και στη συνέχεια ψήνω το κοτόπουλό μου σε μέτρια θερμοκρασία.

Τοποθετώ σε πιατέλα, βρέχω με λίγο ελαιόλαδο και το κοτόπουλό μου είναι έτοιμο!

Μπορώ να συνοδεύσω με κάποια ωμή ή βραστή σαλάτα, ψητά λαχανικά, τηγανιτές πατάτες ή κάποιο ριζότο.

Η συμβουλή μου: όταν ψωνίζω το κοτόπουλο, το μαρινάρω αμέσως και το καταψύχω μέσα σε σακουλάκι κατάψυξης. Όταν το χρειαστώ, το ξεπαγώνω όλη τη νύχτα στη συντήρηση του ψυγείου και το χρησιμοποιώ απευθείας.