Υπάρχουν συγγραφείς που καταφέρνουν να αποτυπώσουν το πνεύμα της εποχής μας με έναν τρόπο σχεδόν χειρουργικό, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο συναίσθημα. Η Sally Rooney ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία. Μετά το Normal People και το Beautiful World, Where Are You, επιστρέφει με το Intermezzo, ένα βιβλίο που, για μένα, αποτελεί την πιο ώριμη και συγκλονιστική της στιγμή μέχρι τώρα. Είναι μια ιστορία που μπαίνει κάτω από το δέρμα σου και σε αναγκάζει να κοιτάξεις κατάματα τις δικές σου απώλειες.
Δύο αδέλφια, ένας κοινός πόνος
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται δύο αδέλφια, ο Peter και ο Ivan Koubek, οι οποίοι προσπαθούν να διαχειριστούν τον πρόσφατο θάνατο του πατέρα τους. Οι δυο τους δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικοί. Ο Peter είναι ένας επιτυχημένος τριαντάχρονος δικηγόρος στο Δουβλίνο, που εξωτερικά δείχνει να τα έχει όλα υπό έλεγχο, αλλά εσωτερικά καταρρέει, παγιδευμένος ανάμεσα στα συναισθήματά του για δύο εντελώς διαφορετικές γυναίκες. Ο Ivan, από την άλλη, είναι ένας εικοσιδυάχρονος μοναχικός σκακιστής, κοινωνικά αδέξιος, που νιώθει πάντα στη σκιά του μεγάλου του αδελφού.
Η Rooney στήνει ένα σκηνικό όπου η παρεξήγηση, η ζήλια αλλά και η βαθιά, άρρητη αγάπη εναλλάσσονται συνεχώς. Όπως υποδηλώνει και ο μουσικός/σκακιστικός τίτλος (Intermezzo σημαίνει ενδιάμεσο, μια μεταβατική φάση), οι ήρωες βρίσκονται σε ένα μεταίχμιο ζωής, προσπαθώντας να βρουν τα επόμενα βήματά τους πάνω στη σκακιέρα της καθημερινότητας.
Ένα βιβλίο που ψηλαφά το πένθος
Αυτό που με κέρδισε ολοκληρωτικά στο Intermezzo δεν είναι η καταιγιστική πλοκή, αλλά η μοναδική ικανότητα της συγγραφέως να περιγράφει το πένθος. Δεν το παρουσιάζει σαν μια ξαφνική καταιγίδα που περνάει, αλλά σαν μια μόνιμη, βουβή παρουσία στο δωμάτιο. Το βιβλίο μιλά για τη διαχείριση της απώλειας, την πολυπλοκότητα των σύγχρονων σχέσεων και το δικαίωμα των ανθρώπων να αγαπούν με τρόπους που η κοινωνία δεν καταλαβαίνει πάντα.
Η γραφή της Rooney εδώ αλλάζει, γίνεται πιο εσωτερική, σχεδόν αποσπασματική σε κάποια σημεία, ακολουθώντας τη χαοτική ροή των σκέψεων των ηρώων της. Χτίζει χαρακτήρες τόσο αληθινούς, με τόσα ελαττώματα και αδυναμίες, που πιάνεις τον εαυτό σου άλλοτε να θυμώνει μαζί τους και άλλοτε να θέλει να τους κάνει μια μεγάλη αγκαλιά.
Η ροή της γλώσσας
Αξίζει να σταθούμε στον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο καταφέρνει να διατηρήσει τον ιδιαίτερο ρυθμό του. Σε ένα μυθιστόρημα όπου οι σιωπές, τα μισόλογα και οι εσωτερικοί μονόλογοι παίζουν καθοριστικό ρόλο, η γλώσσα πρέπει να ρέει αβίαστα. Το κείμενο διατηρεί τη σύγχρονη, φρέσκια ατμόσφαιρά του, κάνοντας την ανάγνωση μια εμπειρία φυσική και ζωντανή, χωρίς να χάνεται η μελαγχολική ομορφιά του πρωτοτύπου.
Αν αγαπάτε τα βιβλία που εστιάζουν στους ανθρώπινους χαρακτήρες, που δεν φοβούνται να αγγίξουν τον πόνο αλλά και την ελπίδα της επανεκκίνησης, το Intermezzo είναι ένα ανάγνωσμα που θα μείνει στην καρδιά σας για καιρό.
Sally Rooney, Intermezzo, Εκδόσεις Πατάκης, Μετάφραση: Μυρτώ Καλοφωλιά
A Mom's Arts 